Diagnose en behandeling eetstoornis

Diagnose eetstoornis

Wanneer een jongere zich bij ons aanmeldt of door zijn/haar ouders wordt aangemeld met de klachten van een eetstoornis en voldoet aan de kenmerken, zal een diagnose eetstoornis worden gesteld. Na de intake stelt de behandelaar een behandelplan op. Dit wordt eerst in het team besproken. Voordat de behandeling wordt gestart bespreken wij dit met de jongere en zijn/haar ouders.   

Behandeling eetstoornis

Bij de behandeling van een eetstoornis zal de behandelaar, in overleg met de jongere en zijn/haar ouders, een diëtist en de huisarts of kinderarts inschakelen. Wanneer er sprake is van (morbide) obesitas kan ook samenwerking met een fysiotherapeut worden overwogen.

Volgens de landelijke richtlijnen is de voorkeursbehandeling bij eetstoornissen: Cognitieve gedragstherapie (CGT) of interpersoonlijke psychotherapie (IPT) (bij Boulimia Nervosa). Bij ernstige / complexe eetstoornissen zal een consult bij de kinder- en jeugdpsychiater overwogen worden.

Onderdelen behandeling

Hoe een behandeling voor een eetstoornis ook wordt uitgevoerd, de volgende onderwerpen zullen hierin aan de orde komen.

Psycho-educatie

Bij psycho-educatie wordt voorlichting gegeven over de eetstoornis, oorzaken, gevolgen en prognose.

Motivatie

Bij eetstoornissen en ook bij obesitasbehandelingen is motivatie om tot gedragsverandering te komen en deze vol te houden heel erg belangrijk om de behandeling succesvol te laten zijn. Om een behandeling goed te laten verlopen wordt in de eerste fase gewerkt met gesprekken en worden motivatieoefeningen gedaan voordat overgegaan wordt naar de volgende fase in de behandeling.

Zelfcontrole en normaliseren van het eet- en beweegpatroon

Met behulp van informatie uit de intake en eventueel registratieopdrachten wordt zelfcontrole aangeleerd. Zelfcontrole technieken worden toegepast op het veranderen van het eet- en beweegpatroon, eventuele andere compensatievormen (overgeven, laxeren enzovoort) en omgaan met moeilijke situaties.

Zelfwaardering en lichaamswaardering

Jongeren met een eetstoornis hechten vaak overmatig veel betekenis aan hun uiterlijk. Voorbeelden hiervan zijn gedachten als: “als ik niet zo dik was zouden mensen mij wel aardig vinden”, “als ik er anders uit zou zien zou ik wel gelukkig zijn”, “mensen zullen mij dom vinden om hoe ik er uit zie.". Tijdens de behandeling gebruiken we meerdere technieken om de zelfwaardering te verbeteren (o.a. door het gebruik van cognitieve gedragstherapie).

Aandacht voor sociaal functioneren en sociale vaardigheden (optioneel)

Vaak is er bij jongeren met een eetstoornis sprake van verminderde sociale contacten, wat leidt tot eenzaamheid en sociale isolatie. Tijdens de behandeling wordt daarom ook aandacht besteed aan sociale activering; bij obesitaskan dit bijvoorbeeld bewegen in groepsverband zijn en/of andere sociale activiteiten. Er is aandacht voor eventuele sociale angst en een assertiviteitstraining kan onderdeel van de behandeling zijn.

Online Aanmelden Kind & Jeugd
Zoek een praktijk
v
Toon praktijken
Verwijder selectie Uitgebreid zoeken