Pesso volgens Hans

Bij Pessotherapie werk je aan jezelf in een groep van 5 tot 8 mensen. Ieder krijgt om de beurt 50 minuten individuele werktijd en kan daarin gebruik maken van de anderen om rollen te vervullen. Je hebt zelf helemaal de regie over je werktijd, en ook over de rollen van anderen. Je wordt daarin begeleid door een therapeut.

Pesso heeft heel duidelijke regels die ook eerst geoefend worden, zodat het snel heel veilig en vertrouwd aanvoelt. Dit was voor mij in het begin heel belangrijk om überhaupt aan werken aan mezelf toe te komen. Het vertrouwen in de andere mensen ontstond sneller dan ik gedacht had.

Een Pessosessie gaat meestal als volgt:
Je begint met een recente situatie waar je mee zit, of je kijkt gewoon hoe het op dat moment met je gaat. Veel voorbereiding is niet nodig, en spontaan ergens beginnen werkte bij mij ook goed. Er kwam altijd snel genoeg een voor mij belangrijk thema voorbij.

Aan de hand van je verhaal, je gevoelens en reacties helpt de therapeut je om bepaalde stemmen en personen te kiezen die je voor je neer zet in een persoon of in een voorwerp als symbool. Door het naar buiten brengen van dingen die zich in je hoofd afspelen worden dingen duidelijker en kun je er makkelijker mee aan de slag gaan. Zo kom je er bijvoorbeeld sneller achter of er iets van vroeger mee speelt, en wat dat dan is. Ook je gevoel in je lichaam, je houding en gebaren helpen om er achter te komen wat er aan de hand is, vooral als reactie op dingen die je de rolpersonen kunt laten zeggen of doen.

Het doel van Pesso is niet om situaties van vroeger opnieuw te beleven, maar wel om je te gaan realiseren welke situaties van vroeger nog steeds een rol spelen in je leven. Door daar dan dicht genoeg bij te komen kun je ze beter leren begrijpen en je bewust worden wat je vroeger hebt gemist, wat er ontbroken heeft.

Het unieke en positieve aan Pesso vind ik dat je dan vervolgens kunt ervaren hoe het zou zijn geweest als dat deel wat ontbrak er wel geweest zou zijn. Hierbij gebruik je ook weer rolfiguren die precies dat geven wat je zelf voelt dat je nodig had gehad. Denk bijvoorbeeld aan:

• Iemand die je had beschermd
• Iemand die je had gesteund
• Een  vader of moeder die aandacht voor je had gehad
• Een vader en/of moeder die duidelijke grenzen had getrokken
• Etc.

 
Dit is natuurlijk heel persoonlijk en luistert vaak heel precies.