Enthousiast over Pesso

Er is mij gevraagd iets te schrijven over Pessotherapie. Dat wilde ik best doen omdat ik graag mijn enthousiasme wil overbrengen aan anderen over deze therapievorm. Ik realiseer mij daarbij wel dat het een hele persoonlijke keus blijft en dat deze vorm bij je moet passen, maar het is zeker het proberen waard!

Voordat ik met Pesso begon had ik al een aantal andere therapieën achter de rug. Ik kampte namelijk met problemen en daaruit voortvloeiende angststoornissen en paniekaanvallen. Ik heb individuele therapieën gevolgd en ook groepstherapieën. En alles hielp eigenlijk een klein beetje. Je pikt een hoop op tijdens alle sessies maar het bleef bij mij eigenlijk niet echt hangen. Je krijgt natuurlijk een hoop instrumenten aangereikt maar daar moet je wel iets mee doen en dat deed ik dan even, maar ik vergat het vaak weer toe te passen omdat ik vaak weer terugviel op mijn oude impulsen en mechanismen.

Dat is dus ook het verschil met Pessotherapie. Daar is het niet alleen praten maar vooral voelen en doen. Het ‘voelen’ was voor mij heel belangrijk, ik had mijzelf namelijk aangeleerd niet te voelen. Dit was voor mij een overlevingsmechanisme.  Dus toen ik ineens allerlei emoties kreeg raakte ik daarvan in paniek. Daarom was Pesso ook zo prettig want ik leerde voelen in een vertrouwde en beschermde omgeving waar niets mis kon gaan. Tijdens de Pesso leerde ik naar mezelf en naar mijn lijf te luisteren. Daarbij leerde ik ook om met mijn gevoelens om te gaan. Omdat je het daadwerkelijk  toepast (ook al is het in een soort oefensituatie) wordt het dus ook in je lijf opgeslagen en pas je het de volgende keer automatisch toe in een soortgelijke situatie.

Je werkt in een kleine en vertrouwde groep waarin je allerlei situaties kunt oefenen en verbeteren. Je leert dus niet alleen van jezelf maar ook van de anderen uit de groep. Daarbij heb je de groepsleden ook nodig om bepaalde rollen te vervullen om de oefensituatie zo goed mogelijk te vormen, zij kunnen bepaalde rollen vervullen die in het dagelijks leven zijn gebeurd of heel moeilijk of onmogelijk zijn (doordat bepaalde mensen overleden zijn bijvoorbeeld) of omdat je het gewoon niet durft. Een voorbeeld is dat je heel kwaad bent op iemand maar in het dagelijks leven kom je er niet toe het tegen deze persoon te zeggen . In de Pesso kan dat dus wel en kun je zeggen wat je wilt zeggen en je kunt zelfs bepalen hoe jij verwacht hoe die persoon reageert. Op die manier kun je toch iets doen met je boosheid en /of andere gevoelens.

Daarnaast is het zo dat je op heel veel dingen automatisch reageert uit bepaalde overtuigingen en opvattingen (omdat je het vroeger zo hebt geleerd of verkeerd hebt aangeleerd). Tijdens de pesso leer je deze overtuigingen inzien en je leert ook dit te veranderen. Je kunt het zien als een soort heropvoeden. Want eigenlijk alles wat je vroeger hebt gemist tijdens je opvoeding komt terug tijdens de Pessotherapie!